Ambon City Government heeft voor de zevende keer een trofee ontvangen van het Indonesisch Ministerie van Milieu en Bosbouw. De trofee werd uitgereikt door vice-president Jusuf Kalla van Indonesië. Loco-burgemeester Syarif Hadler van Ambon mocht in Jakarta de Adipura prijs in ontvangst nemen.

Adipura is een zogeheten prijs die aan steden in Indonesië wordt uitgereikt wanneer de steden succesvol en actief bezig zijn met een betere leefomgeving en het schoonhouden van steden.

Op het vliegveld van de Molukse hoofdstad Ambon werd Hadler gisternamiddag onthaald door burgemeester Richard Louhenapessy en een enthousiaste menigte. Ze werden met de traditionele krijgersdans Cakalele begeleid. Toch zei de burgemeester dat de prestatie als niet optimaal werd beschouwd aangezien er nog steeds veel problemen zijn met afval die nog niet zijn opgelost.

“Dit is de zevende keer dat we deze prijs hebben ontvangen, eerlijk gezegd ben ik niet tevreden want er zijn nog steeds veel dingen die opnieuw moeten worden aangepakt, vooral het bewustzijn van de gemeenschap ten opzichte van het milieu,” vertelde hij aan de verslaggevers op Ambon. En nam gelijk de gelegenheid om aan te kaarten dat het allereerst begint bij de bewoners van de stad. “Ik zal herhaaldelijk oproepen doen aan de bevolking, zodat de inwoners van de stad bewust met afval omgaan”, aldus Louhenapessy.

De stad groeit snel en is dichtbevolkt en veel mensen wonen langs de rivieroevers. Het afval zal doorstromen naar de zee en de baai van Ambon gaan vervuilen. Louhenapessy geeft aan dat dit probleem erg moeilijk is op te lossen, echter de burgemeester is ervan overtuigd dat er echt een verschil kan worden gemaakt zolang er een samenwerking blijft bestaan. Het stadsbestuur van Ambon blijft het bewustzijn van de burgers vergroten. Ook zullen ze ervoor zorgen dat afval op meer willekeurige plaatsen kan worden gedumpt. Hierboven een korte reportage van iNews Maluku.

Vroeger en nu

Vroeger leefden de mensen dichtbij de natuur. Alles wat ze gebruikten kwam direct uit de natuur. Als het versleten of niet meer bruikbaar was gooiden ze het weg, in het bos, de rivier of aan het strand. Na een tijdje verteerde dit, zoals in de natuur zelf. Ongeveer 80 jaar geleden zijn er kunstoffen bij gekomen en de steden werden gemoderniseerd. Mensen van buiten de Molukken zijn er ook gaan huisvesten. Dorpsbewoners zijn ook anders gaan leven, op de inheemse bevolking na die diep in de binnenlanden of bergen wonen.

Volgens Green Moluccas moeten verschillende wegen tegelijkertijd worden bewandeld:

1. Voorzieningen die al gecreëerd zijn voor het restafval en de afvalverwijdering blijven ontwikkelen en (doen) uitvoeren. Regelgeving, controle, afspraken met bedrijven, de markt en de vervoersector. Dit zijn werkzaamheden die al worden geregeld door de regionale overheid i.s.m. de plaatselijke overheden.

2. Voorlichting, socialisatie, schoonmaakacties, inzamelen en verkopen van recyclebaar afval. Dit is de taak van plaatselijke overheden (gesteund door de regio), samen met dorpsinstituten zoals vrouwen- en jongerenverenigingen, kerken, moskeeën, puskesmas, sectorverenigingen enz.

3. Educatie en workshops. Dit is de taak van scholen en diverse verenigingen.

Reacties